Γερμανία, Achim: Εμπρηστικό σαμποτάζ σε εργοτάξιο της Amazon

Σαμποτάζ σε εργοτάξιο της Amazon!

Στο τέλος της περασμένης χρονιάς, η Amazon έκλεισε το αγοραστικό συμβόλαιο για ένα εμπορικό σημείο στον αυτοκινητόδρομο A27 στο Achim. Όποιος περάσει τώρα από εκεί θα δει τεράστιους γερανούς και λοιπό βαρύ εξοπλισμό ν’ απλώνεται ως τον ουρανό, ανεγείροντας μια γιγάντια μάζα από ατσάλι και τσιμέντο στο έδαφος. Στο μέλλον, 2.000 άνθρωποι θα δουλεύουν υπό διαρκή παρακολούθηση σ’ έναν κλειστό χώρο δίχως παράθυρα, σ’ ένα μέρος που πριν λίγο καιρό ήταν χωματερή, μονάχα ώσπου ν’ αντικατασταθούν από ρομπότ. Οι υψηλά ιστάμενοι τρίβουν τα χέρια τους που μπορούν ν’ αναγκάσουν μεγάλη μάζα ανθρώπων να δουλέψει στην Amazon.

Το νέο διοικητικό κέντρο είναι σημαντικό για την Amazon, τόσο που, μαζί με το αρκετά μικρότερο κέντρο διανομής στο Μπρεμερχάφεν, μπορεί να προμηθεύει με προϊόντα τις περιοχές της Βρέμης, του Όλντενμπουργκ και του Μπρεμερχάφεν πιο γρήγορα. Το κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας σηκώνει το κόστος των μεταφορικών συνδέσεων και λοιπών υποδομών, λαμβάνοντας έτσι μέρος στην κατάπτυστη πρακτική κατά την οποία οι πόλεις και οι τοπικές αρχές ανά τον κόσμο παλεύουν να ξεπεράσουν η μία την άλλη κάνοντας δώρα στην εταιρεία.

Αποφασίσαμε να μην αφήσουμε την κατασκευή να προχωρήσει απρόσκοπτα. Ξημερώματα της 30ής Ιουλίου 2020, βάλαμε φωτιά στο εργοτάξιο με 20 λίτρα ενός μίγματος βενζίνας και πετρελαίου και κάμποσους εμπρηστικούς μηχανισμούς, και πυρπολήσαμε έναν γερανό ύψους 40 μέτρων. Αντί να παραδοθούμε πλήρως μπρος στο φαινομενικά αναπόφευκτο, αποφασίσαμε ν’ αποτελέσουμε ανυπολόγιστο κίνδυνο για το κυβερνητικό κεφάλαιο, κάτω απ’ τα τυφλά σημεία των καμερών Bau-Watch με το διατρητικό πράσινο φως τους, και μακριά απ’ το βλέμμα των σεκιουριτάδων που φυλάνε το εργοτάξιο απ’ το βράδυ ως το πρωί.

Παρακολούθηση και τεχνολογική προσβασιμότητα

Η διακυβέρνηση, η επιτήρηση κι η εκμετάλλευση των ανθρώπων οργανώνονται όλο και περισσότερο με την παρέμβαση των μεγαλοεταιρειών. Τα ψηφιακά τους δίκτυα, οι αλγόριθμοι και οι τεχνολογίες έχουν καταστεί αναγκαία και παρεισφρύουν σε κάθε πτυχή της ύπαρξής μας. Επηρεάζουν τη ζωή μας, την καθημερινότητά μας, τα συναισθήματά μας, τη συνείδησή μας, την επικοινωνία μας και τις κοινωνικές μας σχέσεις. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η τεχνολογική επέλαση τοποθετεί επιπλέον στο στόχαστρο οτιδήποτε αντιστεκόταν ως τώρα στην καπιταλιστική εκμετάλλευση. Μια δυστοπία που πασχίζει ν’ αγγίξει την ολοκλήρωσή της: Απεριόριστες ποσότητες δεδομένων συλλέγονται, ξεδιαλέγονται, αξιολογούνται και αναλύονται, υποσχόμενες μιαν ολοκληρωτική εικόνα των κοινωνικών και κοινωνιακών διαδικασιών σε πραγματικό χρόνο. Όλα δαύτα πρέπει να ελέγχονται, προκειμένου να υπάρχει η δυνατότητα της πρόβλεψης σχετικά με την ανάπτυξη και την κανονικότητα ή την απόκλιση. Μικρές αλλαγές και πλήγματα στην εύθραυστη οικονομική αγορά μπορούν να επηρεάσουν την κυριαρχία κάποιου στον αγώνα για το μεγαλύτερο κέρδος.

Η παρούσα τεχνολογική ανάπτυξη στρώνει τον δρόμο για το smartification σύνολης της ζωής (τη μετατροπή της σε “έξυπνη”). Η οικονομική επιτυχία των ψηφιακών κολοσσών όπως η Amazon, η Apple, η Google, το Facebook & Co. εμπεριέχει φυσικά τη βελτιστοποίηση της εργασιακής εκμετάλλευσης. Την ίδια στιγμή, η βασισμένη σε αλγορίθμους πρόληψη του εγκληματος υπόσχεται ομαλή διακυβέρνηση, έλεγχο και διαχείριση, συνήθως με μια περιβολή πλήρως αθέατη, αποκεντρωμένη και φιλική ακόμη προς το περιβάλλον. Ιδού κάποια παραδείγματα.

Ιατροφαρμακευτική αγορά και ανθρώπινη τεχνολογία

Η Amazon εξαπλώνεται σε όλες τις αγορές και σε κάθε πτυχή της ζωής. Οι επενδύσεις στην αποκαλούμενη Οικονομία Διαμοιρασμού (Share Economy) τρέχουν παράλληλα με την εδραίωση μιας εταιρείας ασφάλισης υγείας. Η είσοδος στην αγορά της υγείας ήταν και παραμένει πολλά υποσχόμενη.

Οι πιο ευνοϊκές τιμές ή τα μπόνους για τα ασφαλισμένα άτομα χρησιμοποιούνται εδώ ως κίνητρο για ν’ αποκαλύπτουν όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα (π.χ. μέσω ενός Smart Watch / Έξυπνου Ρολογιού) για τους εαυτούς τους και τη συμπεριφορά τους. Οι πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα, του αριθμού των βημάτων ανά μέρα και της ποσότητας αλκοόλ που καταναλώνεται, παρέχονται απευθείας στην εταιρεία ασφάλισης υγείας μέσω των ψηφιακών συσκευών. Οι καπνιστές, για παράδειγμα, θα πρέπει να πληρώσουν υψηλότερο ασφάλιστρο υγείας. Καθείς είναι υπεύθυνος για την υγεία του. Η αρχή της αλληλεγγύης των εταιρειών ασφάλισης υγείας υπονομεύεται έτσι πλήρως. Η μπίζνα στον τομέα της υγείας αποτελεί πλέον τη δεύτερη μεγαλύτερη πηγή εσόδων για την Amazon.

“Πρόληψη” εγκλήματος

Το λογισμικό αναγνώρισης προσώπου της Amazon, το “Recognition”, αποτελεί μια ρατσιστική κι αναξιόπιστη τεχνολογία επιτήρησης, η οποία χρησιμοποιείται εν μέρει απ’ την αστυνομία των ΗΠΑ. Στην πράξη, ειδικά όσον αφορά τους BIPOC (Μαύροι, Ιθαγενείς και Έγχρωμοι Άνθρωποι), τα αποτελέσματα συχνά παραχαράσσονται, έχοντας ως συνέπεια οι άνθρωποι αυτοί να εγκληματοποιούνται, δηλαδή να ελέγχονται, να συλλαμβάνονται και να φυλακίζονται πολύ πιο συχνά. Στις ΗΠΑ, περισσότερα από χίλια αστυνομικά τμήματα συνεργάζονται με την Amazon και χρησιμοποιούν τις τεχνολογίες επιτήρησης που παρέχει. Στη Γερμανία, η χρήση συστημάτων αναγνώρισης προσώπου προς το παρόν ανεστάλη λόγω τεχνικών προβλημάτων και ζητημάτων προστασίας δεδομένων, και η εφαρμογή τους απ’ την αστυνομία αναβλήθηκε για έναν ακόμη χρόνο. Στις ΗΠΑ, όλο και περισσότερα αστυνομικά τμήματα κλείνουν συνεργασίες με την Amazon σε εβδομαδιαία βάση.

Αν θέλουμε να πολεμήσουμε την τεχνολογική επέλαση, πρέπει να σαμποτάρουμε τους εαυτούς μας!

Μια αποδυνάμωση ή ακόμη και μια κοινωνικοποίηση των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών και παγκόσμιων παικτών, όπως η Amazon, η Apple, το Facebook ή η Google, φαντάζει ανέφικτη. Θεωρούμε λάθος την όποια μεταρρύθμιση ή μετατροπή δαύτων των εταιρειών σε “κοινωνικά αποδεκτές”, καθότι η δύναμή τους είναι τόσο μεγάλη, και οι ιδέες τους και η εικόνα τους για την ανθρωπότητα είναι διαμετρικά αντίθετες ως προς τη δική μας αντίληψη περί ελευθερίας. Θεωρούμε πλήρως επικίνδυνη την επιθυμία διαφανοποίησης κι ελέγχου της παραμικρής ανθρώπινης σκέψης, της παραμικρής κοινωνικής σχέσης, ακόμα και του παραμικρού βήματος στους χώρους εργασίας. Αν πρόκειται πλέον όλα τούτα τα απειροελάχιστα στοιχεία να ελέγχονται και να τροποποιούνται από κάποιον δεδομένο εξωτερικό παράγοντα, τότε η βίαιη κυριαρχία έχει αγγίξει την αγνότερη μορφή της!

Εντούτοις, έχουμε σαφώς επίγνωση πως κι εμείς οι ίδιοι και η καθημερινότητά μας βασιζόμαστε σε και ψηφιοποιούμαστε σχολαστικά από τις τεχνολογίες.

Μεγάλο μέρος των πλαισίων της ριζοσπαστικής αριστεράς οργανώνεται μέσω εφαρμογών για μηνύματα. Αν κάτι που θες ν’ αγοράσεις είναι δυο φορές πιο ακριβό σ’ ένα μαγαζί, τότε το παραγγέλνεις απ’ την Amazon και χρησιμοποιείς ολάκερη την εκμεταλλευτική δομή που κρύβεται από πίσω της. Συλλέκτες, συσκευαστές, διανομείς δουλεύουν επίσης για εμάς ή εξαιτίας μας κάτω από άθλιες συνθήκες. Ας μην αναφερθούμε στους χώρους εργασίας…

Θεωρούμε σημαντικό να μην υποτιμήσουμε τον ρόλο μας και την ευθύνη μας όσον αφορά την κριτική, και να μην αρνηθούμε την αλληλοδιαπλοκή και την εξάρτησή μας. Είμαστε μέρος της κοινωνίας και, κατά συνέπεια, μέρος του προβλήματος. Τούτο δεν είναι δα κάτι καινούργιο.

Ακριβώς λοιπόν γι’ αυτόν τον λόγο έχει νόημα να δρούμε και να κατασκευάζουμε πράγματα μόνες μας. Το να σταματάει κανείς τα ίδια του τα γρανάζια, να ξεκόβει από δαύτα ή να τους ρίχνει άμμο κάποιες φορές, αποτελεί ένα επιπλέον σημαντικό μέρος της διαδικασίας αυτής, τόσο όσο και η καταστροφή και η υπεράσπισή μας απέναντι στην τεχνολογική επέλαση. Αν θέλουμε να κάνουμε λόγο για την καταστροφή της τεχνολογικής επέλασης, οφείλουμε επίσης να σαμποτάρουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς!

«Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ – ΟΧΙ ΠΡΙΜΙΤΙΒΙΣΜΟΣ!

Δεν προβαίνουμε στη γελοία αξιολογική κρίση πως η τεχνολογία είναι “κακή”. Άσχετα λοιπόν απ’ την –εν πάσει περιπτώσει ιστορικά κατασκευασμένη– ηθική της; Εμείς λέμε πως (η τεχνολογία) είναι βία και κοινωνικός πόλεμος.»

(από το έντυπο “Digital Self-determination / Ψηφιακή Αυτοδιάθεση” της συντακτικής ομάδας Capulcu)

Η επίθεσή μας από την απ’ έξω

Γνωρίζουμε πως η επίθεσή μας αποτελεί μονάχα ένα (μικρό) σαμποτάζ, το οποίο καθυστερεί για λίγο την ανέγερση του διοικητικού κέντρου της Amazon, και αυξάνει το κόστος της για λίγα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Γνωρίζουμε όμως επίσης πως πολλές και πολλοί θα βρουν τους εαυτούς τους σε μια τέτοια πράξη αντίστασης ενάντια στην τεχνολογική επίθεση στα σώματά μας, στην εργατική μας δύναμη, στον ελεύθερο χρόνο και στις σχέσεις μας. Εγείρονται σοβαρότατες προοπτικές εντός αυτής της διαπίστωσης, εντός της οργής, της αποφασιστικότητας και της κινητροδότησης για δράση.

Και καθότι κι εμείς βρίσκουμε τους εαυτούς μας σε επιθέσεις άλλων, θα θέλαμε να κλείσουμε τη διακήρυξή μας παραθέτοντας μέρος ενός κειμένου ανάληψης ευθύνης για συντονισμένες επιθέσεις σε οχήματα της Amazon, στο Κέντρο Ανάπτυξης της Amazon στη Γερμανία, στο Μίττε του Βερολίνου, καθώς και στο αφεντικό της, Ralf Herberich, την 1η Φεβρουαρίου 2019:

«Η εργασία εντός του καταστροφικού καπιταλισμού

Οι άθλιες εργασιακές συνθήκες και οι “καινοτομίες” της Amazon στο πεδίο της επισφαλούς εργασίας είναι γνωστές. Στα διοικητικά κέντρα, γνωστά στον Όμιλο ως κέντρα πλήρωσης, υφίσταται διαρκής έλεγχος και “βελτιστοποίηση” των διαδικασιών. Απ’ την επιτήρηση μέσω των σαρωτών χειρός ως την αμοιβαία αξιολόγηση και την εσκεμμένη απαξίωση των προδιαγραφών ασφαλείας, οι εργαζόμενοι καλούνται να βαστάξουν τεράστια πίεση. Συχνά μάλιστα δεν αξίζει καν να πάνε στην αίθουσα διαλείμματος κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων, ενώ συνήθως δεν παίζουν καν εκτεταμμένα διαλείμματα για τους συλλέκτες και τους συσκευαστές. Κάθε κίνηση και κάθε βήμα μες στην αποθήκη παρακολουθείται απόλυτα.

Οι περισσότεροι απ’ τους 200.000 κούριερ στη Γερμανία δουλεύουν υπό αισχρές συνθήκες και για την Amazon, σε διάφορες (θυγατρικές) εταιρείες της, περισσότερο ή λιγότερο άμεσα, σε κάθε περίπτωση όμως αρκετά ελαστικά. Amazon Flex είναι το όνομα της εφαρμογής με την οποία μπορείς, καλώς εχόντων των πραγμάτων, να κάνεις την επόμενη παραγγελία ως μούφα αυτο-απασχολούμενος εργαζόμενος. Συγκεκριμενοποιείται τότε η διαδρομή προς τη διεύθυνση του προορισμού.

Στην Amazon Mechanical Turk, την πρώτη πλατφόρμα που δουλεύει μόνο με κλικ, όλα τα εργατικά δικαιώματα καταστρατηγούνται. Στην πλατφόρμα αυτή, τους ανατίθενται οι αποκαλούμενες μικροδουλειές π.χ. των 10 λεπτών η καθεμιά. Όταν βλακωδώς προκαλείται μια χαζεμένη ευχαρίστηση και γράφονται κριτικές για τα προϊόντα, λαμβάνονται screenshots και καταγράφεται ο ρυθμός της εργασίας.

(Εργατικός) αγώνας ενάντια στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση

Εν τω μεταξύ, το επαγγελματικό συνδικάτο ver.di διεξάγει μια αποτυχημένη συλλογική διαπραγματευτική διαμάχη εκ μέρους των 14.000 εργαζομένων από 12 διοικητικά κέντρα. Παρά τις “απεργοσπαστικές” λογικές, τα τεράστια οργανωτικά εμπόδια και τις ακραίες αυξομειώσεις του εργατικού δυναμικού στις αποθήκες, κατά την “Black Friday” του 2017 -ημέρα-ευκαιρία (για τα αφεντικά)- σύμφωνα με το συνδικάτο ver.di, σχεδόν το 10% των εργαζομένων από επτά αποθήκες στη Γερμανία κι από μια στην Ιταλία κι άλλη μια στην Πολωνία οργάνωσαν απεργία. Αλληλέγγυα άτομα και ομάδες προσπάθησαν την ίδια στιγμή να προβούν σε αποκλεισμό του διοικητικού κέντρου της Amazon Prime στο Κούρφιρστενταμ, στο κέντρο του Βερολίνου, δίχως δυστυχώς να προκαλέσουν σημαντικές παρακωλύσεις.

Ο Ralf Kleber, το κεφάλι της Amazon στη Γερμανία, κάποτε είπε: “Πολύ περισσότερο μας τρώει όταν υπάρχει μαύρος πάγος παρά όταν το ver.di καλεί σε δράση εντός των βιομηχανιών”.

Και είχε δίκιο, αλλά γιατί δεν μπορούν πλέον οι (τοπικές) απεργίες να ασκήσουν την επιθυμητή πίεση; Η αυτοματοποίηση της μεταφοράς φορτίων από αποθήκη σε αποθήκη σε ολάκερη την εθνική επικράτεια καθιστά δυνατή την απορρόφηση του όποιου κραδασμού, όπως οι απεργίες, σε τέτοιον βαθμό ώστε οι χρόνοι των μεταφορών να διατηρούνται όσο το δυνατόν χαμηλότερα, και ο όποιος αντίκτυπος της απεργίας να παραμένει σχεδόν αόρατος στον κόσμο. Η παρεμπόδιση τόσο ομαλών διαδικασιών καθίσταται δύσκολη έως κι αδύνατη εδώ μέσω “έξυπνων” αλγορίθμων. Η Amazon είναι καινοτόμα στο πεδίο δαύτης της αυτοματοποίησης, η οποία εδώ αντιπροσωπεύει μιαν ευθεία επίθεση στους εργαζομένους και στις πιθανότητες να πάρουν τον έλεγχο των εργατικών αγώνων. Όμως, παρά τις ανησυχητικές αυτές εξελίξεις αλλά και εξαιτίας τους, είναι σημαντικό να ληφθούν πρωτοβουλίες. Το γεγονός πως οι προηγούμενες απεργίες δεν έχουν προκαλέσει σοβαρή ζημιά σε τέτοιες εταιρείες δεν τις καθιστά μάταιες (ως μέσο αγώνα). Περισσότερο αποδεικνύει πως είναι αναγκαίο να παλέψουμε με μεγαλύτερη σφοδρότητα και πιο “ριζοσπαστικά” μέσα, όπως για παράδειγμα πιο άμεσες δράσεις, άγριες διεθνείς απεργίες και περαιτέρω ανάπτυξη ενός διεθνούς δικτύου για τους σκοπούς αυτούς. Το σαμποτάζ και οι μαχητικές παρεμβάσεις (από την απ’ έξω) ή η ιδέα μιας πανευρωπαϊκής γενικής απεργίας όπως διατυπώθηκε από συντρόφια στην Ισπανία (https://makeamazonpay.org/2018/05/17/675/) μπορούν να έρθουν και να δέσουν εδώ, όπως επίσης και ιδέες για σαμποτάζ των αλγορίθμων ή του Διαδικτύου των Πραγμάτων (Internet of Things) με εξαφανισμένα δέματα ή κάτι αντίστοιχο. Ένας συνδυασμός παραδοσιακών και νέων μέσων ενάντια στον σύγχρονο ψηφιοποιημένο κόσμο της εργασίας είναι ίσως ο πιο πολλά υποσχόμενος στα πλαίσια του (εργατικού) αγώνα ενάντια σε μια καταστροφική τεχνολογική εταιρεία όπως η Amazon.»

Μπορείτε να βρείτε ολόκληρο το κείμενο εδώ.

Με δαύτα κατά νου, χαιρετίζουμε όλες εκείνες κι εκείνους που μάχονται ενάντια στον Πύργο της Amazon στο Βερολίνο, που απέτρεψαν το άνοιγμα των γραφείων στο Κουίνς, που πυρπόλησαν το τοπικό κέντρο διανομής στο Στάτφορντσαϊρ τρεις φορές συνεχόμενα επί Black Friday, που πολεμούν ενάντια στο εγχείρημα Cyber Valley στο Τύμπινγκεν… Χαιρετίζουμε όλους εκείνους κι εκείνες που σουλατσάρουν τη νύχτα για να σαμποτάρουν τις αποθήκες της Amazon, τα φορτηγά μεταφορών, τα εργοτάξια, τα γραφεία, τα drones και τις βάσεις δεδομένων. Αντιστοίχως χαιρετίζουμε όλους τους αγριεμένους εργάτες που δεν ανέχονται τις αβάσταχτες εργασιακές συνθήκες και σίγουρα όσες και όσους δεν επιτρέπουν στους εαυτούς τους να ενσωματωθούν στο γιγαντιαίο κυβερνητικό σύστημα του παγκόσμιου, ψηφιοποιημένου καπιταλισμού.

Θα θέλαμε να πούμε και κάτι ακόμα: Όποιος κι όποια αποφασίσει ν’ αναλάβει δράση θ’ ανακαλύψει πως κάποια πράγματα στην καθημερινότητά μας που φαντάζουν άτρωτα, μπορούν να ειδωθούν από αρκετά πιο κοντά, και πολλά ευαίσθητα κι αφύλαχτα σημεία να βρεθούν εκτεθειμένα στην αποφασιστικότητά μας. Όπως πάντα, εφαρμόζεται ο παλιός κανόνας των κλεφτών: Πάντα να κοιτάς πρώτα αν η πόρτα είναι ξεκλείδωτη…

Μιαν αγκαλιά σ’ όλους τους φυλακισμένους και σ’ όλες όσες πλήττονται απ’ την καταστολή, την επιτήρηση και τις κατ’ οίκον έρευνες.

Κάποιοι/ες σαμποτέρ

Πηγή: Anarchists Worldwide

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*